Maandag 19 juli 2010

Om 7 uur liep de wekker al af, we wilde vroeg weg, we hadden dan ook weer een lange rit te gaan, volgens onze Bram 6 ½ uur voor een dikke 300 kilometer. De wegen in Zweden kennende konden we ons daar ook wel iets bij voorstellen, 2 baans wegen, als je geluk hebt geasfalteerd maar hier en daar ook nog semi-onverhard, gelukkig geen enkel probleem voor t autootje. Het was weer een

Korte stop onderweg

voorspoedige reis, met een enkele korte stop om te wisselen, de parkeerplaatsen zijn eenvoudig, hier en daar een picknicktafel en dan heb je het ook wel weer gehad. Wel zagen we onderweg weer een prachtig kerkje met bijbehorende begraafplaats, dat wilden we natuurlijk wel van dichtbij bekijken. We waren het terrein nog niet opgewandeld of er kwam uit de bijgebouwen (het plaatselijke mortuarium?) een meisje gesneld wat ons bij de ingang van de kerk stond op te wachten. Al snel hadden we het door, om naar binnen te mogen moesten we 10 kronen pp betalen, sorry sorry t ging echt niet om die 20 kronen, maar we hadden nog geen Noorse kronen uit de automaat gehaald haha, we hebben dus maar een rondje om de kerk gedaan. Rond 14.00 uur hadden we het appartementen complex gevonden, iets buiten het stadje, alleen ging de receptie pas om 15.00 uur open.

We zijn dan ook maar weer teruggereden naar Oppdal, een leuk stadje. Noorse kronen uit de muur getrokken en meteen de boodschappen gedaan. Kwart over 3 konden we de sleutel van ons appartementje in ontvangst nemen, t is echt prachtig! Heel modern ingericht, met sauna en vaatwasser. Al snel waren we geïnstalleerd en kon Bert via de laptop de Tour luisteren, draadloos internet in het appartement is ook wel weer een luxe eigenlijk. Bert is nog even het dorp ingegaan om wat fotootjes te maken terwijl Maureen het eten ging voorbereiden, verse gegrilde zalm, aardappeltjes uit de oven en een soort van gemengde groente. Een frisse bosbessen/frambozen yoghurt toe. Na enig speurwerk hadden we door hoe we de sauna aankregen, dus daar hebben we later nog erg van genoten. Echt donker werd het niet, pas rond half 12 werd het schemerig en midden in de nacht konden we nog over het hele dal heenkijken.